اینکه آخرین بار کی بود که واسه بلاگ خودم یا سایتام مطلبی نوشتم درست خاطرم نیست، شاید یه سال قبل،‌ شاید هم بیشتر، یادمه پست‌های آخر بلاگم نوشتن واسم یه عذاب شده بود، این که مدام حرفا و مشکلات اون وقتام رو تکرار میکردم توی پست‌های مختلف و کاری از دستم برنمیومد عصبی‌م میکرد‌ ولی خب از اون روزا زمان نسبتن زیادی گذشته، مشکلات قبلی‌م حل شده و یا حداقل با حل نشدن‌شون کنار اومدم و میتونم واسه لحظاتی نادیده‌شون بگیرم و روی چیزای دیگه تمرکز کنم، بنابراین این وبلاگ رو راه انداختم چون حس میکنم حرفایی دارم که باید بنویسم‌شون، حداقل واسه خودم، خصوصن از چن وقت پیش که فعالیتم رو توی سوشال‌نتورک‌ها کم کردم این حرفا بیشتر هم شدن، طوری که بعضی وقتا می‌نویسم، گاهی متن‌هایی از سر برانگیخته‌شدن احساسات یا جوش آوردن مغز. خلاصه اینکه این وبلاگ راه افتاده و برای شروع میشه خیلی کارها کرد، میشه یه متن قشنگ از یه کتاب قشنگ copy و paste کرد، میشه اسکول شد و فان نوشت یا میشه شبیه قبلنای خودم، خودمون، خیلی رسمی و مسخره نوشت:

"این اولین پست وبلاگ جدید من است، اینجا خانه جدید من است،‌ اینجا من از فولانم و بهمانم می‌نویسم چونکه اینجا من خدام!!"

آره! میشه نوشت و نوشت و نوشت و هزار و یک حرف رو به زبون آورد و تایپ کرد، حالا مربوط یا نامربوط… همه این حرفا رو باید زد تا شروع کرد، مث الان من.